อะไรจะโชคร้ายขนาดนั้น
ได้ฤกษ์อัพตอนจบซะที แต่ก่อนอื่นขออัพเรื่องราวช่วงที่ผ่านมาก่อนน้า
มีเรื่องมากมาย ช่วงนี้งานยุ่งชะมัดเลย ไม่ใช่อะไรหรอก แค่เตรียมรับเด็กม.1
เตรียมข้อสอบอ่ะ แต่มันดันมีผิดอ่ะจิ แก้กันตาเหลือกเลย เล่นเอาเหนื่อย
นอกจากนี้ยังมีเรื่องซวยอีกอ่ะ คนอะไร ตกบันไดสองครั้งซ้อนในวันเดียว
แถมห่างกันไม่ถึง 5 ชั่วโมง คือเราต้องไปเป็นตัวแทนศูุนย์สอบ
ไปที่สาธิตปทุมวัน เราเลยนั่งรถไฟฟ้าไปอ่ะ แต่แล้วระหว่างที่เดินลงบันได
ด้วยอะไรก็แล้วแต่ เราลื่นอ่ะ ก็ตกมาแค่สี่ห้าขั้น เอิ๊กก ถลอกกันเลยทีเดียว
อ๊ะก็ไม่เท่าไหร่ พอไหว แล้วเราก็ไปคุมสอบตามปกติ
พอพักเที่ยงเราจะเดินลงไปทานข้าวที่เขาจัดไว้ให้
เราก็ลื่นตกบันไดอีกสี่ขั้น อันนี้เจ็บมาก อายด้วย ในโรงเรียนด้วย ถลอกอีกตามเคย
สงสัยต้องรีบไปทำบุญซะแล้ว ดวงไม่ค่อยดีเลยอ่ะ ไม่ไหวๆ
เดี๋ยวศุกร์นี้มีมีตติ้งชาวได ใครสนใจเม้นบอกได้นะคะ จะได้ไสนุกกัน
งานนี้พี่ปิ๊กกี้เป็นโต้โผใหญ่คร้าบ อิอิ แล้วเดี๋ยวเจอกานเนอะ
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ที่นี้มาทริปปักกิ่งกันต่อ ภาคจบแล้ว กว่าจะจบได้ เอิ๊กกกนานได้อีก
หลังจากกลับจากฮาร์บิน เราก็ไปเที่ยวปักกิ่งต่อ อากาศค่อนข้างเย็น
วันนี้เริ่มโปรแกรมไปดูโรงงานหยก อิอิ ได้แต่ดูไม่มีกะตังค์ซื้ออ่ะ
แต่ก็มีพี่ที่ซื้อนะ ราคาโอเคเลย สวยทีเดียว แล้วเราก็ไปต่อที่พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง
ใกล้มากมาย อยู่ติดกันเลย พิพิธภัณฑ์เขาโอเคเลยเป็นเรื่องราวดีอ่ะ
ดูจบรู้เรื่องราวอีกเพียบเลย ได้หนึ่งราชวงศ์พอดี เหมือนมากเลยอ่ะ
แล้วก็ไปทานสุกี้มองโกเลีย มื้อนี้อิ่มอร่อยมากมาย ทานเนื้อหมู เนื่อไก่ เนื้อแพะ
สะสมพลังเพราะโปรแกรมต่อไปคือ กำแพงเมืองจีน บรรยากาศดีอ่ะ สวยมาก
เดินได้เหงื่ออ่ะ แม้จะอากาศหนาว แต่ถ่ายได้ไม่เยอะมาก เพราะหมอกลงเร็วอ่ะ
แล้วก็ไปต่อที่ร้านบัวหิมะ อันนี้ก็ได้กันมาคนละนิดละหน่อย
มื้อเย็นทานอาหารเสฉวนอ่ะ แต่เรายังอิ่มตั้งแต่กลางวันเลยทานไปนิดหน่อย
จากนั้นก็ไปต่อที่ถนนหวังฟูจิ่ง ของทานเยอะดีอ่ะ
เป็นถนนที่มีของแบนด์เนมเยอะไปหมด แต่เราเดินดูอย่างเดียว

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
รุ่งขึ้นต้องกลับแล้ว ลงมาเจอหิมะเยอะไปหมด กำลังตกด้วย
ทานข้าวเสร็จรีบออกไปถ่ายรูปกลัวหิมะหยุดตกซะก่อน อิอิ
แล้วก็ไปดูปี่เซี๊ยะ จากนั้นก็ไปต่อที่หอฟ้าเทียนถาน สวยอ่ะ
เป็นสถานที่ที่เราชอบที่สุด แถมหิมะก็ตกปรอยๆ ได้อารมณ์ทีเดียว
บรรยากาศดีมากมาย จากนั้นไปทานเป็นปักกิ่งพร้อมไวน์แดง
อร่อยอ่ะ แล้วก็ถึงเวลาชอปปิ้ง แต่แค่สองชั่วโมงเลยได้ของนิดหน่อย

จากนั้นก็ตรงสู่สนามบิน มื้อเย็นทานแฮมเบอร์เกอร์ของ KFC อ่ะ
ที่สนามบินคนไทยเยอะมาก หลังจากเช็คตั๋วโหลดกระเป๋าเสร็จ
ก็ไปที่เกรต ปรากฎว่าอยู่ๆก็เกิดเหตุเพราะเครื่องบินแคนเซิล
อะไรกันนี่พรุ่งนี้ต้องทำงาน จะกลับยังไงดี ไกด์ก็ไม่มี
อะไรจะซวยขนาดนั้น มีเรื่องตั้งแต่มายันกลับ สรุปแล้วหิมะตกหนัก
เครื่องแคนเซิลหมดเลย เลยต้องออกมาใหม่ รับกระเป๋าคืน
น้องสาวเรากะพี่จอร์จก็ไปติดต่อขอออกตั๋วใหม่
ได้กลับวันรุ่งขึ้นตอนบ่ายโมงสี่สิบห้า สรุปคืนนั้นนอนกันที่พื้นสนามบิน
โอแม่เจ้าอะไรจะขนาดนั้น หลับๆตื่นๆทั้งคืน คนในสนามบินเยอะมาก

เช้ามาก็เตรียมตัว เราจะได้กลับแล้ว แอบดีใจ อิอิ
พอถึงเวลาก็มีเหตุอีก เพราะบ้านเรามีชื่อแค่คนเดียว อีกสองคนเป็น waitting
ทำไงล่ะทีนี้ น้องสาวเราเลยเข้าไปคุย คุยไปคุยมาเลยว่าจะเปลี่ยนสายการบิน
เพราะยังไงก็จะกลับให้ได้ ลางานไม่ได้แล้ว แต่ในที่สุดสรุปว่ามีชื่ออ่ะ
เสียเวลาไปชั่วโมงในการคุย ไรกันนี่ ไม่เห็นชื่อได้ไงอ่ะ เซ็งเลย
บ่ายโมงเศษก็ไปรอขึ้นเครื่อง แต่แล้วก็รอเล่าไม่ได้ไปซะที
หรือว่าเครื่องจะขึ้นไม่ได้ กังวลไปหมด แต่ก็โชคช่วย
เพราะในที่สุดบ่ายสี่โมงเราก็ได้ขึ้นเครื่อง อิอิ ดีใจได้กลับแน่
ขึ้นเครื่องปุ๊บพอเขาอธิบายเสร็จเราก็หลับเลย ง่วงมาก
หลับไปสักตื่น ลืมตาขึ้นมาปรากฏว่ามันอยู่ที่เดิมอ่ะ เกิดอะไรอีกนี่
สรุปหิมะเกาะปีกเยอะเกิน บินขึ้นไม่ได้ต้องรอละลายก่อน T__T
แล้วรอไปรอมา สองทุ่มเครื่องถึงขึ้นได้ ก็ยังดีได้กลับแล้ว
พอแตะสุวรรณภูมิ ดีใจมากมาย แต่ความซวยยังไม่หมด
เพราะกระเป๋าเดินทางของพี่เราหาย โอ๊ยอะไรกันนี่
แต่แล้วก็ไปเจอตรงส่วนที่กระเป๋าไม่มีคนมาเอา ไปอยู่ได้ไงอ่ะ
ในที่สุดก็ได้กลับเมืองไทยอย่างปลอดภัย ทริปนี้ต้องบอกว่า
เป็นทริปแห่งอุปสรรคกันเลยทีเดียว ทุกคนในทริปเลยสนิทกันมาก
ล่าสุดเมื่อวันเสาร์เลยนัดแลกรูป และทานข้าวกันสนุกมากมาย
ไปทานกันแถวเลียบทางด่วนอ่ะ ร้านบรรยากาศดี อาหารใช้ได้
แต่เราจำชื่อร้านไม่ได้อ่ะ เหอๆ ไว้เดี๋ยวไปถามพี่ๆให้ละกันนะ
จบทริปนี้สักที เพื่อนอ่านกันจบไหมนี่ ยาวได้อีกเนอะ
เป็นไงอุปสรรคเยอะพอจะเขียนนิยายได้ไหมอ่ะ

มีความสุขกันทุกคนนะคะ
pha
10 ก.พ. 2010 เวลา 00:10 น.
ต้องระวังๆ ให้มากๆเลยนะคะ
ไปไหว้พระนะแก ช่วงนี้อาจดวงไม่ค่อยดี ฟาดเคราะห์ไปเนอะ
วันศุกร์เค้าไม่ได้ไปอ่า เสียดายมากๆ
หิมะเค้าว่าสวย แต่เอาเข้าจิง มันเปนอปสรรคมากเลยนะ นี่ติดแหง่กอยู่บ้านไม่ได้ไปไหนมาหลายวันแล้วเนี่ย
ป.ล. สตาร์บั๊คขายมาม่าละเหรอเนี่ย
เอาความซวยมาคิดว่ายังโชคดีอยู่บ้างละกันจ๊ะ ที่ไม่เป็นอะไรไปมากกว่านี้ ดีที่ไม่หัวแตก หรือขาหัก ฟาดเคราะห์โนะน้องภา
แต่ซวยจริงๆ นะเนี่ย ใครกันจะตกบันไดได้ หลายรอบในวันเดียวกัน เฮ้อ
สตาร์บัคเค้าขายมาม่าแล้วหรอเนี่ย 555
อยากไปเที่ยวม่างอะ อยากเล่นหิมะ แต่ว่าอยากไปเที่ยวไหนก็ได้ขอให้ได้ไปเหอะ
แต่ก็เป็นสีสันแห่งการเดินทาง
ปล. เห้นหิมะแล้วหนาววววว
อยากเล่นหิมะมั่งๆๆๆ
หลับฝันดีเช่นกันค่ะ ^^
เจ็บกายแต่ได้สติเนอะพี่ภาเนอะ
ว๊าว หิมะ ไปที่เดียวกะพ่อกล้วยไปเลยอ่ะ
แต่ไปตอนร้อนๆกะตอนนี้
ดูต่างกันมากเลยค่ะ
กล้วยอยากไปบ้าง ได้แต่ดูรูปที่พ่อไปเที่ยว
กะรูปพี่ภาเนียล่ะ
อยู่มอตลอดเลยค่ะ
ใกล้จะงานรับเสื้อกาวน์แล้วนะ
พี่ว่าซุ่มซ่ามมากกว่า 55555 (ล้อเล่นนะจ้ะ) ^^
.....
พี่ก้อเคยไปน่ะ แต่ตอนที่ไปมั้นไม่มีหิมะ
ภาไปอ่ะ...สวยกว่าเยอะเลย ^^
แต่คราวหน้าระวังๆหน่อยละกัน
เด่วขอย้อนไปอ่านไดตั้งแต่เริ่มทริปก่อนนะ แหะๆ
วันนี้มีภาพประกอบด้วย เหอๆ
โหดเจงๆๆๆ
ว่าแต่พี่มุกของน้องภาแก้มสีชมพูเชียวอ่ะ อิอิ น่ารักๆ
เปิ้ลก็ขาวเว่อร์เช่นเคย คริๆ
เสียดายอ่ะไม่ได้ไป..
ติด ตรุณจีน อย่างแรงเลยนอ้งภา.
อิอิ แอบอยากได้.. ช๊อคโกแลค ห่อเป็นตุ๊กตาขอฝน.อิอิ
...
คงน่ารักมากเลยเนอะๆ..
^^
อยากไปเที่ยวบ้างอ่ะ อยากกินหิมะ เอ๊ย จับหิมะ
ทริปน่าไปมาก แต่ขอเป็นอากาศดีๆนะ อุปสรรคเยอะพอละ ^^
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ